İşçi Ücretinin Bir Kısmının Kripto Varlıkla (Bitcoin) Ödenmesi: Hukuki Çerçeve ve Yargıtay İçtihadının Işığında
Türkiye’de işçi ücretinin bir bölümünün kripto varlık (ör. Bitcoin) cinsinden ödenmesini konu alan,
Yargıtay Hukuk Genel Kurulu veya daire düzeyinde, bu somut soruna doğrudan hükmeden yayımlanmış bir
karar bu yazının hazırlandığı tarih itibarıyla tespit edilememiştir. Bu yazı, konuyu spekülatif bir
“karar incelemesi” olarak değil, mevcut mevzuat ve YERLEŞİK Yargıtay içtihadının (yabancı para/döviz
cinsinden kararlaştırılan ücretlere ilişkin) bu yeni ödeme biçimine ne şekilde uygulanacağı yönünden
ele almaktadır. Yazı genel bilgilendirme amaçlıdır, somut olaya özgü hukuki danışmanlık yerine geçmez.
Uygulanan Mevzuat
- 4857 sayılı İş Kanunu m.32/2: “Ücret, prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkak, yabancı
para olarak kararlaştırılmış ise ödeme günündeki rayice göre Türk parası ile ödeme yapılabilir”
hükmünün de dayandığı, ücretin kural olarak Türk parası ile ödenmesi ilkesini içerir. - 6098 sayılı TBK m.99: “Konusu para olan borç Ülke parasıyla ödenir. Ülke parası dışında başka bir
para birimiyle ödeme yapılması kararlaştırılmışsa … borç, ödeme günündeki rayiç üzerinden Ülke
parasıyla da ödenebilir.” - 6362 sayılı Sermaye Piyasası Kanunu (7518 s.K. ile değişik, 2024) — kripto varlıkların ve kripto
varlık hizmet sağlayıcılarının tanımı ve düzenleyici çerçevesi. - 5549 sayılı Suç Gelirlerinin Aklanmasının Önlenmesi Hakkında Kanun — kripto varlık transferlerine
ilişkin bildirim yükümlülükleri (işverenin ayrı bir MASAK sorumluluğu doğurabileceği, iş yargısıyla
doğrudan ilgisi olmayan bir husus).
Yargıtay İçtihadı: Yabancı Para/Döviz Cinsinden Ücret
Kripto varlıkla ücret ödemesine özgü bir içtihat bulunmasa da, Yargıtay 9. Hukuk Dairesi ücretin
döviz veya yabancı para birimiyle kararlaştırıldığı hâllerde istikrarlı bir içtihat çizgisi
oluşturmuştur. Dairenin 18.04.2017 tarihli ve E.2017/4656, K.2017/6844 sayılı kararında açıkça
belirtildiği üzere: “Dairemizin kararlılık kazanan uygulamaları gereği söz konusu alacaklar için
hüküm kurulurken ödeme tarihindeki Türk parası karşılığının ödeneceğinin hüküm fıkrasında
belirtilmesi gerekir.” Daha yakın tarihli 24.06.2025 tarihli ve E.2025/3930, K.2025/5379 sayılı
kararında da (kararın “kabule göre” bölümünde) aynı ilkeye TBK m.99’a doğrudan atıfla değinilmiştir:
yabancı para cinsinden
belirlenen bir alacağın ödenmemesi hâlinde alacaklı, bu alacağın ödeme (veya fiilî ödeme) günündeki
rayiç üzerinden Türk parası karşılığını talep edebilir.
Bu İlkenin Kripto Varlıkla Ödemeye Muhtemel Uygulanışı
- İşçi ücretinin TAMAMININ kripto varlık cinsinden ödenmesi, İş Kanunu m.32’nin emredici karakteri
karşısında geçerli sayılmayabilir; kripto varlık ancak ücretin yan bileşeni, prim veya performans
ödemesi olarak sözleşmede açıkça düzenlenebilir. - Ödenmeyen/eksik ödenen kripto varlık bileşeninin Türk lirası karşılığının belirlenmesinde,
yerleşik döviz-ücret içtihadıyla PARALEL olarak, ödeme tarihindeki (veya fiilî ödeme günündeki)
güncel değer esas alınması beklenir. - Davada ilgili dönemlerin kripto varlık değerinin tespiti için uzman bilirkişiye başvurulması
gerekecektir. - İşverenin kripto varlık transferleri, 5549 sayılı Kanun kapsamındaki bildirim yükümlülükleri
bakımından AYRI bir değerlendirmeye tabidir; bu husus iş yargısında savunma konusu yapılamaz.
Uygulama Açısından Sonuçlar
İşverenler, iş sözleşmelerinde kripto varlık ödemelerini yan bileşen olarak düzenlerken sözleşmenin
açık ve denetlenebilir olmasına özen göstermelidir. İşçiler bakımından ödeme eksikliklerinin ispatı
için transfer adreslerinin, işlem kimliklerinin ve tarihlerinin muhafazası önem taşır. İş
yargısında bu tür uyuşmazlıklar, 7036 sayılı Kanun uyarınca arabuluculuk dava şartı kapsamında
değerlendirilir; arabuluculuk sürecinde kripto varlık bileşeninin Türk lirası karşılığına
dönüştürülmesi ve anlaşma belgesinde açık yazılması tavsiye edilir.
İlgili Rehberlerimiz
- Kripto Para Hukuku İstanbul 2026
- İş Hukuku 2026 — İşçi, İşveren, İş Davaları Rehberi
- Bilişim Hukuku İstanbul
Bu analiz genel bilgilendirme amacıyla hazırlanmıştır; somut uyuşmazlık için ilgili mevzuat
çerçevesinde hukuki değerlendirme alınması gerekir.
