30 Saniyede Özet
Dijital Hizmet Vergisi (DHV) (7194 sayılı Kanun), Türkiye’de sunulan dijital reklam, dijital içerik satışı (yazılım, uygulama, müzik, video, oyun vb.) ve kullanıcıların birbirleriyle etkileşime geçtiği dijital platform hizmetlerinden elde edilen hasılat üzerinden %7,5 oranında alınır. Muafiyet sınırları vardır (Türkiye hasılatı 20 milyon TL’den veya dünya geneli hasılat belirli bir eşikten az olanlar muaftır). Kritik nokta: hizmetin “dijital ortamda sunulup sunulmadığı”, distribütörlük sözleşmesinin fiziki mi dijital mi imzalandığına değil, nihai kullanıcının hizmete NASIL eriştiğine bakılarak belirlenir.
Verginin Konusu ve Oranı
7194 sayılı Kanun’un 1. maddesine göre DHV’ye tabi hizmetler: (a) dijital ortamda reklam hizmetleri, (b) dijital içeriğin (yazılım, uygulama, müzik, video, oyun vb.) dijital ortamda satışı veya kullanıma sunulması, (c) kullanıcıların birbirleriyle etkileşime geçtiği dijital platformların sağlanması/işletilmesi. Matrah, ilgili dönemde bu hizmetlerden elde edilen hasılattır; giderler/maliyetler matrahtan indirilemez. Oran %7,5’tir. Ödenen DHV, gelir/kurumlar vergisi matrahının tespitinde gider olarak indirilebilir.
Kritik Nokta: Fiziki Sözleşme, Dijital Vergiyi Ortadan Kaldırmaz
Danıştay 3. Dairesi’nin 17.12.2025 tarihli, 2023/10426 E. – 2025/5642 K. sayılı kararında (kesin, oyçokluğuyla) şu önemli soru çözüme kavuşturulmuştur: bir yazılım şirketi, ürünlerinin satış hakkını Türkiye’deki bir distribütöre fiziki ortamda imzalanan bir distribütörlük sözleşmesiyle verdiğini, bu nedenle satışın “dijital ortamda” gerçekleşmediğini ve DHV’ye tabi olmaması gerektiğini ileri sürmüştü. Alt derece mahkemeleri bu görüşü kabul etmişti.
Danıştay bu kararı BOZMUŞTUR: nihai kullanıcının yazılıma, doğrudan yazılım şirketinin kendi internet sitesine, yine bu şirketin verdiği kod/şifre ile eriştiği, kullanım koşullarının şirketle kullanıcı arasındaki “Nihai Kullanıcı Sözleşmesi” ile belirlendiği tespit edilmiştir. Bu durumda, distribütörlük sözleşmesinin fiziki ortamda imzalanmış olması, hizmetin fiilen dijital ortamda sunulduğu gerçeğini değiştirmez ve DHV doğar.
Pratik Sonuç
Yazılım/dijital içerik satan şirketler için: DHV’den kaçınmak amacıyla salt distribütörlük/bayilik sözleşmesini kağıt üzerinde yapmak yeterli değildir. Belirleyici olan, nihai kullanıcının içeriğe/hizmete fiilen hangi platform üzerinden ve kimin sağladığı erişim kanalıyla ulaştığıdır. Eğer erişim, üretici şirketin kendi sunucuları/hesap sistemi üzerinden veriliyorsa, aradaki sözleşmenin şekli DHV’yi ortadan kaldırmaz.
Sıkça Sorulan Sorular
Distribütörlük sözleşmemi kağıt üzerinde yaparsam DHV’den kurtulur muyum?
Hayır — Danıştay’a göre belirleyici olan nihai kullanıcının erişim şeklidir, sözleşmenin fiziki/dijital olması değil.
DHV muafiyeti kimler için geçerli?
Bir önceki hesap döneminde Türkiye hasılatı ve dünya geneli hasılatı kanunda belirtilen eşiklerin altında kalan mükellefler muaftır; konsolide grup üyesiyse grubun toplam hasılatı dikkate alınır.
DHV matrahından gider düşülebilir mi?
Hayır, matrahtan gider, maliyet veya vergi adı altında indirim yapılamaz; DHV hasılat üzerinden doğrudan hesaplanır.
Dijital hizmet vergisi mükellefiyeti veya tarhiyatına itirazınız mı var? WhatsApp’tan yazabilirsiniz.